Μικρή Βουργάρα θέριζε σ ένα κοντό κριθάρι.
Και στο δεμάτι ακούμπησε
να κάνει το παιδί της.
Και στην ποδιά το τύλιξε
να πάει να το πινίξει.
Κι ένα πουλί αγνάντευε
από ψηλή ραχούλα.
– «Που πας Βουργάρα το παιδί;»
– «Πάω να το πινίξω»
-«Εγώ έχω δεκαοχτώ παιδιά,
κανένα δεν πινίγω».

Εδώ φαίνεται η σκληρή αρχαϊκή μάνα την οποία βρίσκουμε στα παραμύθια : ως η κακιά μητριά , στη Μήδεια , στη φόνισσα του Παπαδιαμάντη, Στο αμάρτημα της Μητρός μου του Βιζυηνού κλπ… Το ψυχικό όργανο κατακερματισμένο από ανολοκλήρωτα αντικείμενα , διωκτικά αντικείμενα που δεν μπορούν να ενδοβληθούν και να αποκτήσουν μια σταθερότητα . Η απειλητική αρχαϊκή μητέρα , φοβιστική που δεν μπόρεσε , δεν ήξερε, δεν έμαθε ; να απαλύνει το διωκτικό άγχος μετατρέποντας τα στοιχεία β (ανεπεξέργαστα Ψυχωσικά στοιχεία ) σε στοιχεία α ( Μιας εμπεριέχουσας αγκαλιάς)… Η ενόρμηση του θανάτου είναι εκεί …
Οι οριακοί ασθενείς οι οποίοι κινούνται στο ενδιάμεσο της νεύρωσης και της ψύχωσης , εμφανίζουν συχνά στο λόγο τους ή προβάλουν στο θεραπευτή τους αυτή την, σε φαντασιωσικό επίπεδο , αμείλικτη , σκληρή αρχαϊκή μητέρα .

https://youtu.be/8M1g1WwcC2A

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *