Σε μια φιλική συγκέντρωση μια γνωστή με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή μου είπε :
-…και γιατί να πάω στον Ψυχολόγο τι είναι αυτό που δεν ξέρω και θα μου το πει εκείνος .. Τι θα μου πει παραπάνω,τι θα με συμβουλέψει , πες μου εσύ που είσαι ψυχολόγος τι να κάνω ;
-Χμμμ Δεν ξέρω να σου πω κάτι καλύτερο από αυτά που ξέρεις της απάντησα … Είμαι ελλιπής σαν και σένα και όχι σοφότερος από σένα …
– Εγώ είμαι και των θετικών επιστημών (φυσικός) θέλω να μου πεις 1. Να κάνω αυτό 2. Να κάνω το άλλο 3….
– Αν ήξερα μια τέτοια συνταγή θα ήμουν τώρα πλούσιος της απάντησα …
……………………………………………………………………………………….
Η ψυχοθεραπεία δεν είναι συνταγολόγιο , δεν είναι manual καλών πρακτικών , δεν είναι λίστα συμβούλων . Στηρίζεται κατά πρώτον στη διυποκειμενική σχέση … Σε αυτή τη σχέση ο θεραπευόμενος θα προβάλει τον ψυχικό του κόσμο στο θεραπευτή και ο θεραπευτής θα νιώσει αυτή τη μεταφορά… Επίσης κάθε σύμπτωμα εμπεριέχει ένα νόημα , ένα συμβολισμό τον οποίο θα πρέπει να ανακαλύψουμε μέσα από την ομιλούσα, συνειρμική, διαδικασία της θεραπείας… Ο θεραπευόμενος με όσο το δυνατόν λιγότερη λογοκρισία θα μιλήσει… Θα πει ότι του έρχεται στο μυαλό …
Τέλος σημαντικός παράγοντας είναι η εμπιστοσύνη και η πίστη του θεραπευόμενου προς τον θεραπευτή του , η οποία δεν είναι αυτονόητη και φυσικά χτίζεται μέσα από τη διαδικασία της σχέσης .
Επομένως η ψυχοθεραπεία δεν είναι μια λογική εγκεφαλική διαδικασία αλλά μια συναισθηματική βιωματική διαδικασία , η οποία έχει στόχο να επανασυνθέσει το τραυματισμένο ή πολλές φορές κομματιασμένο “εγώ” του πάσχοντα…. Κάθε ψυχικό τραύμα προκύπτει από ελλειμματικές σχέσεις (ως επί το πλείστον γονεϊκές) ..Κάθε επούλωση του θα προκύψει από μια καλή ψυχοθεραπευτική σχέση που θα δώσει ένα νέο νόημα στο σύμπτωμα ….

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *